* ŞU AN *
''Biliyorum çok sorun var ama şimdi uyusak? Çok yorucu bir gündü.'' Gözlerini açıp bana bakarken haklı olduğuna kanaat getirdim. Çok fazla soru vardı aklımda ve bu soruların cevaplara ihtiyacı vardı. Anlaşılan biraz bekleyecektim. Her ne kadar merakım içten içe beni yakıp kavursa da yenilgiyle omuzlarımı düşürdüm.
''Peki,'' diye mırıldanıp onu onayladım. Sonuçta o istemese ben ne kadar soru sorarsam sorayım cevap vermek onun elindeydi. Gülümsedi bana yorgun bir şekilde ve daha önce fark edemediğim eşofman altını bana uzattı. Eğilip elinden aldım ve bir süre ne yapacağıma karar veremeyerek öylece durdum. Teşekkür etmem gerekiyordu belki de ama önceliğim şu an için başka bir şeydi.
''Tuvalet ve yemek ihtiyaçlarını nasıl karşılayacağız peki?'' Bunları sormam gerekiyordu çünkü tuv
