Kaç dakika, yada kaç saat geçtiğini bilmiyordu Feride.. Arabanın arka koltuğunda, kucağında daha yeni sakinleştirdiği kızıyla birlikte akıp giden yolu izliyordu.. Evlerin sıklığı yavaş yavaş azalıyordu.. Görebildiği şeyler, sadece ağaçlar ve uzayıp giden yoldu.. Dreksiyonda ise, gerginliğiyle dahi adam öldürebilecek kapasiteye sahip olan o adam vardı..
Kalander, Ferideyi arabaya tıkıp arkasına bile bakmadan çiftlikten çıkarken, kendisine şaşkınlıkla bakanları umursamamıştı.. Yadiğar hanım şaşkın ve mutluydu.. Çünkü Kalanderi yıllarca Didemle evli kalmış olmasına rağmen böyle deli ve böylesine sevdalı hiç görmemişti..
Biri daha vardı ki, hem afallamış hemde kanının saniye saniye köpürmesine mani olamıyordu.. Daha önce bir çok kere Didemle zıtlaşmış ve her zaman Kalander kendisinden yana
