ZEYNEP
Belki de hislerinin farkında değildi. Bana olan tutkusuyla karıştırıyor olabilirdi. Sevda nedir bilmediği için karıştırması muhtemeldi. Ama otuz yaşında da adamdı. Yaşamasa bile bilmesi gerek diyordu düşüncelerimin en sivri olan tarafı.
Haklıydı. Barzan halime bakıp beni bile bile yakarsa insan olduğuna bile inanmazdım. Fakat sözleri içime işliyordu. Kalbim karşısında savunmasız kalıp dile gelmek istiyordu. Kalbimden önce bedenim dile geldi. Cesaretini kaybetmiş kalbim bedenimi öne sürerek beni derin yakacaktı ama başka bir yol da yoktu.
Büyük bir kumar oynuyordum. Ve kazanma ihtimalimi bile hesaplayacak bir şey yoktu elimde. Beni Barzan’a iten duygularıma kapılarak bir kez daha evet demekten delicesine korkuyordum ama yolun sonu... Hayal kurma Zeynep. Şimdi kurmayacağız. S
