Xazel'den
Hanım ağamın yüzü solunca kendimi kötü hissettim.
"Gitmek mi istiyorsun?" diye şaşkınca sorarken yüzümde ne gördü de soruyor diye anlamak için üzgün bakan gözlerine baktım.
Yazdığımdan gitmek istediğim belli değil miydi?
Çaresizce başımı sallayıp geri ellerime indirdim. Gitmek kalmaktan daha zordu belkide. Başta hanım ağamı bırakıp gitmek hepsinden zordu. Ama kalırsam ağamı karısıyla her görmeme yüreğime bıçak yarası gibi bir sızı oluyordu. Hadsizce ağamı karısından kıskanmak çaresiz yüreğime bir çaresizlik daha ekliyordu.
Gözlerimden süzülen yaşı titreyen ellerini uzatıp sildi.
"Ağlama keça min(kızım)"
Ben, bu konaktaki insanlarla baş edemezdim. Benim boyumu aşardı.
Hanım ağam, dikkatli bakıp derin bir iç çekti.
"Haklısın.... haklısın, Afran'la nasıl evlendiğiniz
