Afran'dan
Zaten her haliyle uzun gelen yol, aldığım haberle daha bir uzayınca oturduğum koltuk bile iğne gibi battı.
Ya yüreğimde hissettiğim kaybetme korkusu...?
Onu anlatmaya kelimelerim yetersiz kalıyordu. İçimde coşan fırtınalarla hastanenin önünde gelen arabadan durmasını bile beklemeden kendimi dışarı attım.
Konağa bile uğramadan doğru hastaneye gelmiştim. Nerden, nasıl düştüğü ile ilgili hiç bir bilgim yoktu.
Ölüm kelimesi benim küçük Ceylanıma hiç yakışmazdı ki. Kalbim acı çeker gibi sızlamaya başlarken ölüm kokan hastanenin girişinden koşar gibi kendimi içeri atıp danışmaya yaklaştım.
"Xazel Uzun.." diyerek kadına bakıp nefeslendim.
"Bir saniye bakıyorum beyfendi" diyerek ekrana dönen kadına sabırsızca bakıyordum. Sanki saat sürmüş gibi yerimde kıpırdanıp kadına sert b
