Asil, bir ayını ancak devirmişti bayram için Tosya yoluna düştüklerinde. Evlendikten sonra kocasıynan ikinci gidişiydi bu Sanem'in. Gülfidan'ın sıkıntılı doğumu, hastane süreci, eve çıkmaları derken; ne doğru düzgün yemiş içmiş ne de uyku uyumuştu. Zaten içi de bir şey yemek istemiyordu ya; bu kadar sıkıntının arasında milletin başıan dert çıkarmamak için gizli gizli yaşıyordu rahatsızlığını. Oysa çok nazlı bir kızdı baba evinde. Süt dişi sallananda bile bütün evi etrafında dölendirir durur, canı ne isterse onu yaptırırdı. Ama şimdi kocaman kadın olmuştu Sanem. Evlenmiş, yuva kurmuş, sorumluluk sahibi olmuştu. Abisi ve Gülfidan'ın yaşadıkları da onun olgunlaşmasında etkendi ama yakınından, çok sevdiği biri hem kendi, hem de evladının canıyla sınanınca insan aniden büyüyordu işte.
- Ahu g
