Yorgundum ama mutsuz değildim. Hamza son zamanlarda yanımdan ayrılmamaya gayret gösteriyordu. Onunla vakit geçirmekten hoşnuttum. Şimdilik gideceği düşüncesi ile oyalamıyordum kalbimi. Yanımda olmasına yoğunlaşıyordum. Sınavlarım bitmiş ve birkaç günlük kısa bir tatille de kafamı toparlamaya başlamıştım. Tabi annemden rahat yoktu. Düğün telaşımız son hızla devam ediyordu. Kısa bir zaman kala koşuşturmacalar da artmıştı. Gelinliğin altına giyilecek ayakkabıdan evlerindeki perdeye halıya hatta kap kacağa kadar artık canıma tak ettiren alışverişlerden bunalmaya başlıyordum. Kendim için bu kadar dükkân gezmedim ben. Resmen evlenmemişim ben komşuya gece kalmaya gidip dönmemişim gibi hissediyorum kendimi. Bu kadar elimin eteğimin boş olduğunu anlamış olmanın garipsenmiş sızısı ve kıskançlığı düş
