Hatırlarsan Kaybederiz

8. bölüm( Yarım Kalanlar)

"Kapıyı çalan kaderse, açmaya cesaretin var mı? "

Efe kapıya doğru yürürken göğsü hala inip kalkıyordu. Vücudu hala Miray'ın teninin sıcaklığını unutmamıştı. Ama düşüncelerinde bir karmaşa vardı.

"Tam her şey değişecekti" dedi içinden.

"Tabi ki tam o anda birşeyler olması gerekiyordu. "

Kapının önünde bir kaç saniye durdu. Sonra tokmağı çevirdi.

Kapıyı açar açmaz karşısında Mert'i gördü.

Üzerinde üniforma, yüzünde herzamanki güleç, goygoycu ifade yerine ciddiyet vardı.

-"Acil bir şey var" dedi Mert içeri adımını atmadan.

-"Üsteğmen, karargahtan bilgi geldi. Şüpheli dosyayla ilgili... Hem seni ilgilendiriyor hem onu"

Efe'nin yüzü bir anda gerildi. Bakışlarını yere indirdi. Sonra hafifçe başını salladı.

Arkasını dönmeden önce sordu:

-"O burada mı? "

Mert hafifçe başını eğdi.

-"O hala odada üstünü giymemişti... "

Sonra alttan alttan gülümsedi:

-"Ama sende pek vakit kaybetmemişsin komutanım. "

Efe Mert'in omzuna kısa ama anlamlı bir yumruk attı.

-"Kes lan! "

Mert gülümseyerek geri çekildi.

Efe içeri döndü.

Miray hala duvarın dibindeydi, gömleği biraz aceleyle üstüne geçirmişti. Saçları dağınıktı, yüzü hala yanıyordu ama bakışları daha netti.

Birşey söylemedi.

Sadece efe'ye baktı.

-"Gitmem gerekiyor"dedi Efe sesinde ciddi bir ton vardı.

-"Amaa... bu konuşma burda bitmedi, Miray"

Miray başini hafifçe salşadı.

Kırılmadı, küsmedi.

Çünki onun da içinde o cümle eksikti:

"Evet ,bu ...bitmedi"

Efe cebinden anahtarı çıkarıp bıraktı.

-"İstersen burada kal, rahatsız olursan mert seni evine bırakır. "

ve kapıyı çekip çıktı.

************