Aylar sonra kapalı gözlerime senin hayalin damlıyor. Sanki bir saniyeliğine bile olsa aralasam göz kapaklarımı, kaybedecekmişim gibi geliyor hatıraları.
Daha net görmek istercesine sıktım gözlerimi...
Birkaç adım arkamdan yürüyorsun. Birkaç kare atlayıp, bir ağacın dibine çökmüş, beni izleyen gözlerin atlıyor zihnime. Kokun doluyor genzime... Derin nefes alıyorum. Yanına çöküyorum hemen. Hani bir aksilik olursa varlığını hissedeyim diye. Sonbaharın nazlı esintisiyle beraber, ikimizin arasına sarı bir yaprak düşüyor. O yaprağı incitmeden alıp, bana uzatıyorsun. Dilinde birkaç kırık cümle; "Bir gün olur da kaybedersek gülüşümüzü, en az sen üzül olur mu? Arayıp da bulamazsak birbirimizi, en az sen kırıl tamam mı? Beni üzülmeyeceğine o kadar çok ikna et ki; bütün acı sonlar beni bulsun. Beni
