Nasıl başardığını bilmese de bir an sonra toparlandı Zeynep. Ölmemişti. Lale Hanım öldü dememişti. Tamam, durumu ağırdı ama hala umut vardı. Öldü demedikleri müddetçe umudunu korumaya devam edecekti. Düşen telefonunu aldı, Lale Hanım’a Alaz’ın hangi hastaneye götürüldüğünü sordu. Öğrendikten sonra telefonu kapatıp, Sinan’ı aradı. Ona Alaz’ın trafik kazası geçirdiğini ve durumunun ciddi olduğunu söyler söylemez, genç adam geleceğini söyleyip telefonu kapattı. Sinan gelene kadar toparlanmaya çalıştı. Daha yarım saat olmamışken kapı çaldı. Zeynep, Ateş’e bir şey belli etmemek için oğluna gülümseyerek kapıyı açtı. Sinan ve Burcu, endişe ve şaşkınlık içinde kapıda dikiliyorlardı. Onları içeriye alıp, durumu bir kere daha anlattı. Hemen sonra hazırlandı. Ateş’i bir yere bırakamayacakları için

