YİRMİ DOKUZUNCU BÖLÜM

4964 Kelimeler

‘Umudun yeşerttiğini yıkmaya kimsenin gücü yetmez’ Jean-Michel Guenassia/İflah Olmaz Optimistler Kulübü   Bir zamanlar, dünyanın en güzel hissi, uyuyan bir çocuğun nefesinin tene dokunuşunun bıraktığı histir deseler güler geçerdi Alaz. Fakat Ateş’in uyanmasını beklediği sırada onun nefeslerini kendi yanağında duyumsadıkça ne kadar aptal olduğunu bir kez daha anlıyordu. Deli gibi korkuyordu. Oğluyla ilk defa yalnız kalmış olduğu için, onunla yüzleşecek olmaktan dolayı deli gibi korkuyordu. Ancak bunun yanında heyecanı da yadsınamazdı. İlk adımlarını atan, yürümeyi yeni yeni öğrenen bir bebek kadar garip hissediyordu. Eve geldiklerinden beri, Ateş’in yatağının yanında yerde oturuyor, oğlunun uyuyuşunu seyrediyordu. Onun uykusunda kimi zaman gülümsemesine gülümsüyor, kimi zaman kaş çatm

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE