Küllerden Sonra – Devam
Sıradan Hayata Dönüş
Kahve makinesinin düğmesine bastım, sıcak suyun öğütülmüş çekirdeklerin arasından geçerken çıkardığı o tanıdık sesi dinledim. Gözlerimi ovuşturarak mutfak tezgahına yaslandım. Göğsümde, adını koyamadığım bir ağırlık vardı. İçimde yankılanan bir sessizlik…
Sadece bir rüya mıydı?
Eğer öyleyse neden hala içimde bir boşluk hissi vardı?
Hafızamın kıyısında asılı kalan ama ne kadar uzansam da tutamadığım bir anı gibi.
Derin bir nefes alıp başımı salladım. Belki de sadece yorgundum. Evet, muhtemelen bu yüzden böyle hissediyordum. İş yoğun, uyku düzensiz… Zihnim karmaşayı organize etmeye çalışırken bazı garip imgeler yaratmış olmalıydı.
Saatime göz attım. Daha fazla oyalanamazdım. Ofise gitmem gerekiyordu.
Bütün bunlar önemsizdi. Eğer her şey no
