Bilinmeyenin Eşiğinde
Yatağın içinde donup kalmıştım, vücudumdaki tüm kaslar gerilmiş, beynimse tehlike çanlarını çalmaya başlamıştı.
O şey… ya da her neyse… tam karşımda duruyordu.
Gözlerimi kırpmadan ona bakıyordum. Karanlık, odanın köşelerinde titreşen gölgeler yaratıyordu ama onun silueti, karanlığın içinden ayrışıyordu.
Oradaydı.
Ve bana bakıyordu.
Simsiyah bir palto giymişti, kumaşı ışığı yutuyormuş gibi hiçbir yansıma göstermiyordu. Paltosu yere kadar uzanıyordu ve tek bir kırışık bile yoktu, sanki kumaş değil, gölgelerden dokunmuştu.
Uzun boyluydu. Omuzları genişti ama hareket etmiyordu. Bütün vücudu sanki boşlukta asılı kalmış gibiydi.
Ama varlığı… her hücremi alarma geçirmişti.
Onu izlerken, içimde bir yerlerde yankılanan bir his vardı.
Tanıdık.
Ama ne kadar düşünürsem
