Aslan
Bu birkaç ay içinde içimdeki adamı tanıyamaz hale geldim. Önceden ne istediğimi bilen, ne yapması gerektiğini sorgulamayan biriydim. Oysa şimdi… içimde bir karmaşa vardı.
Başta Rojda’yı gördüğüm her an sinirlerim tepeme çıkıyordu. Onun varlığı bu konakta fazlalık gibiydi. İstemediğim, zorla kabul ettirilmiş bir durumdu. Ama günler geçtikçe her şey değişti.
Önce fark etmeden ona alıştım. Sabah kahvaltıya indiğinde gözüm ister istemez onu arıyordu. Avluda oturduğunda, bazen durup onu izlediğimi fark ediyordum. Eskisi gibi zayıf, ürkek değildi. Konuşmalarında daha sert, bakışlarında daha güçlüydü. Leyla ona her laf attığında, eskisi gibi sessiz kalmıyor, anında karşılık veriyordu ve bu o kadını daha da merak etmeme neden oluyordu.
Leyla… Son zamanlarda ona karşı eskisi gibi hisset
