garip adam
Rhoni ise, “Vay canına!” diyerek gözlerini ovuşturdu. “Bir zamanlar büyük bir yemin edilmiş,” diye devam etti Kûhu. “Feyre-Boon o yemine sadakatle bağlıymış ve karanlık günler gelmeden önce iyiliğin en büyük güç olduğuna inanılırmış. Ben o hikâyelerle büyüdüm: Barışın nasıl kazanıldığı, kötülüğe karşı nasıl ayakta durduğumuzun anlatıldığı o hikâyelerle. Şimdi bunu almanızı istiyorum. Babamı ve bizi bunun esaretinden kurtarmanızı arzu ediyorum.” “Bize kendi rızanla sunuyorsun,” dedi Dâl’yne, gözlerini Ateşin Yüreği’ne dikerek. “Onu çalmak veya alıkoymak, bize felaketten başka bir şey getirmezdi. Lakin sen kendi söz hakkını kullanarak, Feyre-Boon soyunun asil kanını taşıdığın için kendi rızanı kullanıyorsun.” “Evet,” dedi Kûhu ve başını yere eğdi. “Bunun en doğrusu olduğuna inandığım için
- Yazar
