Artvin’e ilk kez gittiğimde üç yaşlarındaydım. Çok fazla hatırlayamıyorum neler yaşandığını tabii. Fakat ikinci kez gittiğimde beş, sonraki seferde ise altı yaşındaydım. Bazı görüntüler zihnimde yerini korumaya devam etmekte beis görmüyorlar yani. Annemin anlattığına göre uysal yapımın şaşalayacağı şeyler yapmakta üstüme tanınmıyormuş. Ortalıktan kaybolmalarımla, yemek istemediğim yemekleri hayvanların önüne bırakıp zorla yemelerini sağlamalarımla ve annemin kıyafetlerini kesip biçerek oradaki çocuklara hediye etmelerimle ünlü biriydim.
Bir kere hepsinin bir açıklaması olduğunu sizlere de belirtmek mecburiyetindeyim çiçeklerim.
Ortalıktan kaybolduğumda altından mutlaka benim dünyamın sığdığı ceviz kabuğunu dolduracak şeyler çıkıyordu. Mesela konağın çatı katındaki küçük odada beklersem R
