“Robin’i bulamadım yani,” derken iç geçiriyorum. Gözlerimi bir noktaya sabitleyerek çocukken masal kahramanının beni ziyarete gelmesini beklediğim anlara gidiyorum. “On altı yaşımdayken hiçbir zaman bulamayacağıma ikna olmuştum ama sonra bir şeyler değişti.”
Sizinle en son nerede kalmıştık mis kokulu çiçeklerim?
Nevin Hanımlar misafirliğe gelmişlerdi, hep beraber yemek yiyorduk. Ali Kemal hallaç pamuğuna dönmüş aklımı ve biçare kalbimi daha fena hale getirmek için elinden geleni yapıyordu. Belki de adam böylesi bir kötü niyete sahip değildi fakat ben o masayı nasıl dağıtmadan kalktığımı hâlâ anlayamıyorum. Dudaklarımdan küçük bir kıkırtı dökülüyor. Kendime engel olamayacağım bir yerde hem huzurlu hissediyorum, hem de neyin içinde olduğumu tam manasıyla algılayamayacak kadar sersem bir va
