Ali Kemal’in bana su yıldızı dediği geceden beri hiçbir şey tahmin ettiğim gibi ilerlemiyor.
Aslında ne tahmin ettiğimi ya da edebildiğimi de farkında değilim çiçeklerim. Haftalarca Ali Kemal’den kaçtıktan sonra onunla aynı evde yaşamaya başlamak bazı huylarımı değiştirdi. Sabahları kendisiyle koridorda karşılaşma ihtimalimiz olduğu için yüzümü hızlıca yıkıyor, güzel kokulu yüz kremimi sürüyor ve hafif bir makyaj yapıyorum. Bazen de bunların hiçbirini yapacak fırsatı bulamıyorum, zira o benden önce uyanıp kahvaltıyı bile hazırlamış oluyor. Uykudan açılmayan gözlerimi ovuşturarak karga gibi çıkan sesimle günün aydınlığından bahsediyorum fakat görüntüm tersini iddia etmek için elinden gelen gayreti gösteriyor.
İlk iş günümde bana getirdiği laleleri hâlâ odamın penceresinin önünde muhafaza
