Elimdeki lalelere bakarak kapının önünde derin bir nefes alıyorum.
Sapsarı çiçeklerin onun saçlarıyla yarıştıklarını düşünmek beni mümkünmüş gibi biraz daha heyecanlandırıyor. Anahtarımı bile isteye portmantonun askısında bıraktığımı hatırlarken, Rüya’nın bana kapıyı açmasını istediğim için zile basıyorum.
İlkbahar aylarında ortaya çıktığını öğrendiğim laleleri kış ayında bulmak için Seza’yı sabahın köründe uyandırmam gerekmişti. Benim aksime sabaha karşı daldığı bir uykudan sıyrılmadığına göre söylenmesi de anlamsızdı. Sabahın ilk ışıklarını görene dek Rüya’nın karşısındaki odada yattığım gerçeğinin bana dik dik bakmasıyla mücadele etmiştim. Bunun böyle olacağını başından beri bilmem hiçbir şeyi değiştirmedi. Yatağın konforuna dayanamayıp yorgunlukla sızmam gerekirken, onun uyurken nası
