Ertesi sabah Gece, üzerinde kurşun geçirmez bir zırh varmışçasına holdingin koridorlarında yürüyordu. Bu zırh, duygularından arındırılmış, somurtkan ve aşırı mesafeli yeni kişiliğiydi. Dün gece mutfak tezgahında bulduğu o gümüş anahtarı çantasının en dibine saklamıştı. Aras’ın kopardığı kurdelenin hatırasını o anahtarla gömmüştü. Artık ne takipçinin gizemli oyunlarına heyecan duyuyordu ne de Aras’ın o sahte, parıltılı dünyasına özeniyordu. O, sadece işini yapan bir gölgeydi artık.
Ofise girdiğinde Aras’ın odasının kapısının ardına kadar açık olduğunu gördü. Aras, masasının başında biriken evraklara bir düşmana saldırır gibi imza atıyordu. Gece, masasına geçip çantasını bıraktı, bilgisayarını açtı. Aras’ın varlığını görmezden gelmek, onun için artık bir refleks haline gelmişti.
"Aksoy,
