DEMET
Nazlı’ya sabahtan beri ulaşamıyorum . Telefonu kapalı . Mesaj attım , aradım , defalarca denedim . Hiçbirine cevap vermedi . İçimde garip bir huzursuzluk var . Belki de sinir … Hayır , kesinlikle sinir ! Nereye kayboldun sen , Nazlı ?
Sonunda dayanamayıp iş yerine aradım . Açan kişi birkaç saniye sessiz kaldı , çekingen bir sesle ,
dönüş yolunda bir aksilik çıkmış , karda mahsur kalmışlar ve bir otelde konaklamak zorunda kalmışlar . Otelin adresini aldım ve hiç düşünmeden yola çıktım .
Arabayı nasıl sürdüğümü , kaç kırmızı ışıkta durduğumu bile hatırlamıyorum . Aklımda tek bir şey vardı :
Nazlı ! Öfke mi ? Korku mu ? İkisi de birbirine karışmıştı . Onun bana haber vermemesi , ortadan kaybolması , telefonlarını açmaması … Ama ya başına kötü bir şey geldiyse ?
Otele vardığımda ,
