Sinirimden kafesin dibinde oturmuş ağlıyordum. Bir insan bir insanı bu kadar aşağılayamazdı değil mi? Umarım bu kafesin demirleri gö..tüne girerdi orospu çocuğu. Kimin aklına kölelik anlaşması gelirdi? Üstüne bide benim için kafes ayarlamıştı. Bu saçmalığın kaçıncı seviyesiydi acaba?
Elimin tersiyle gözyaşları mı silerek ayağa kalktım. Kimseye görünmeden odama geçtim. Yatağın üzerinde benim için alınan kıyafetlere hiç bakmadım. Yatağın kenarına oturmuş ne yapmam gerektiğini düşünüyordum.
Kapım çalınınca bakışlarım orayı buldu. Elena kapıyı açıp bana doğru yürümeye başlayınca derin bir nefes aldım. Elena yanıma gelip
"İyi misin Armin?"
Başımı yukarı aşağı sallayıp
"İyiyim merak etme"
"Yine Hunter bey değil mi?"
Ne diyeceğimi bilemeyerek yüzüne baktım. Ona anlatsam acaba ne olurdu?
