Pazartesi sabahlarından nefret ettiğim gibi Salı sabahlarından da nefret ediyorum. Aslında hafta içi olan her sabahtan nefret ediyorum niye hep tatil olmuyor ki neden hafta içi sürekli erken kalkmak zorundayız. Keşke hayat öğleden sonra başlasa ne güzel olur dimi. Tabi bunları benim gibi sabahın köründe kalkıp spor yapan bir insanın demesi biraz garip olabilir. Ama napim son zamanlarda olanlardan sonra yaşadığım stresten dolayı sanırım sabah insanı olmaktan vazgeçtim. Her neyse bu kadar kendi kendine konuşmak yeter okul için hazırlanmam lazım. Örtüyü üstümden atarak odamdan çıkıp elimi yüzümü yıkamak için banyoya geçtim. İşim bitince mutfağa giderek kahvaltı hazırlayan annemin yanağından öperek günaydın dedim.
“Günaydın kızım geç kalmadın mı bu gün” dediğinde saate bakınca kendimle konuş
