Evde dengeler sessizce değişmeye başladı. Kimse açık açık bir şey demedi ama herkes hissetti. Çelik artık Gül’ün tarafında daha fazla duruyordu. Otururken yanına geçiyor, konuşurken ona dönüyordu. Feride bunu ilk fark ettiğinde inkâr etti. Sonra inkâr edemedi.
Kahvaltı masasında Gül bilerek Çelik’in çayını doldurdu.
“Şekerini iki attım,” dedi.
Çelik başını salladı.
“Sağ ol.”
Feride kaşığını bıraktı.
“Ben de iki atıyordum,” dedi.
Gül gülümsedi.
“Demek bazı şeyler değişmemiş,” dedi. “Ama bazıları değişiyor.”
Çelik araya girmedi. Bu suskunluk Feride’nin canını yaktı.
Gül devam etti.
“Evin düzenini bilmek önemli,” dedi. “Erkek dediğin eve gelince rahat etmek ister.”
Feride bakışlarını Çelik’e dikti.
“Rahatlıkla ezilmek arasında fark var.”
Çelik kaşlarını çattı.
“Yine mi başlıyor
