RÜZGAR
“Hemen hastaneye gidelim,” dedi Karmen panikten titreyen bir sesle.
“Adama bak ya! Vurdu ya resmen vurdu!”
“Bağırıp durma,” dedim Karmen’e. “Sakin ol! Yok bir şey!”
Son sözlerim Devran ağayı fazlaca öfkelendirmişti, farkındaydım. Fakat başka ne taraftan bakacaktım ki olaylara? Belki sözlerim ağırdı ama bu derece ilişkimizi yok saymasına da mantıklı bir neden bulamıyordum. Ya ben onların baktığı yerden bakamıyordum ya da onlar çok sabit fikirliydi. Geçmişi ısıtıp ısıtıp günümüze taşımalarının sebebi neydi başka?
“Hastane olmaz,” dedim Turgut’a. Hastaneye gitmek demek soruşturma demekti, sorgu demekti. Olay açığa çıkarsa askeri yargılama demekti.
“Dayımların konağa geçelim,” diye mırıldandım. “Tamam,” diyen Turgut’un açtığı kapıdan araca bindim. Murat arabayı çalıştırmadan önce
