Aşk insanın hata yapmasına neden olurdu. Yıllar önce o hatayı iliklerime kadar yaşamış ve acısını tüm hayatımı karartarak çekmiştim. İçimden en masum şeyi bebeğimi kaybetmiş, kardeşimi kaybetmiş, duygularımı ve yıllarımı kaybetmiştim. O gece cesaret oyunu oynayıp, onu etkileyebileceğimi düşünmekle tüm kayıplarımın temelini kendim atmış ve bunun acısını çekmiştim. Benim için hatadan ibaret olan bu ego yığını yıllar sonra bu buz bakışlarıyla beni etkileyemezdi. Benim için en özel olan gecenin sabahında ölmüş ve her zaman da öyle ölü kalacaktı. Bakışı, hareketleri, duruşu bir şey ifade etmiyordu. Etmemeliydi de. Güçlü olmak zorundaydım. O yıllar önce konuşma cesaretini bile kendinde bulamamış, korkaklar gibi kaçmıştı. Kesinlikle benden güçlü değildi. Onu alt edebilir, bugünü onun için hatırla
