Ellerini beline yerleştiren içimdeki masum kız acilen bir şey bulmam için yalvarırcasına gözlerime bakıyordu. Bu kadar zeki iki pisliğin karşısında takla atmam imkânsızdı ama deneyebilirdim.
Gözlerimi bana kısık gözlerle bakan Kerem’e dikerek, “Onu her gördüğümde aklıma İpek geliyor. Abisini tablette magazin haberlerinde görüşü, yanına bile uğramadan Polonya’ya gittiğini öğrenişini hatırlıyorum. Yapayalnız, evde bir başına geçirdiği günleri aklıma geliyor. Üstelik bunu belli etmemek için kendini parçalayışı... O biz yanında olmamıza rağmen yalnızdı. Belli etmese de yalnızdı. Babasını kaybetmiş, annesini kaybetmiş ve üstüne bir de abisini kaybetmişti. Onu yalnız bırakmamalıydın. Gerekirse onun yanında olmak için bu koca imparatorluktan vazgeçmeliydin. Nedenleri vardı. Değersiz birine âşık
