BÖLÜM : GERİ DÖNÜŞ
Uçağın kapısı açıldığında Urfa'nın kuru ve genzi yakan sıcak havası yüzüme bir tokat gibi çarptı. Nefesim kesildi. Üç yıl önce bu topraklardan bir ceset gibi ruhu sökülmüş bir kaçak gibi gitmiştim. Şimdi ise ayağımda İstanbul'un en pahalı ayakkabıları üzerimde zırh gibi dikilmiş bir ceket ve yanımda bu toprakların gerçek sahibiyle, kocamla dönüyordum.
Uçak merdivenlerinden inerken Andaç'ın elimi tutan parmakları bir kerpeten gibiydi. Gözlerini kısıp karşıdaki uçsuz bucaksız sarı bozkıra bakıyordu. Bu onun krallığıydı. Babasından kalan topraklar. Üç yıllık bir sürgünden sonra tahtına geri dönüyordu.
"Hazır mısın?" Sesindeki otorite havalimanının tüm gürültüsünü bastırıyordu. Jet motorlarının uğultusu bile onun sesinin yanında fısıltı gibi kalıyordu.
"Hazırım Andaç." G
