Bir Hafta Sonra
Zaman son bir haftada sanki başka bir boyutta akıyor gibiydi. Her şey o kadar yoğun, o kadar güzel ve o kadar... normal ki, bazen kendimi bir rüyadan uyanacağım diye korkuyordum. Ama uyanmıyordum. Gerçekti bunların hepsi. Hayalini bile kurmaya çekindiğim hayatın içinde bulmuştum kendimi. Andaç ve çocuklarımla...
Çok değişti. Hâlâ o egolu, kontrolcü Andaç oralarda bir yerlerde ama bize karşı, bana ve çocuklara, sınırsız bir şefkat ve sabırla yaklaşıyor artık. Sanki birbirini görmeden, dokunamadan bile yapamayan tutkulu aşıklar gibiyiz.
Geçen pazar hayatımın en güzel ve keyifli günüydü. "Hava güzel aşkım dışarı çıkalım mı hep birlikte?" Diye bir mesajla uyandım sabaha. Ve bizi çocukların gözlerinin fal taşı gibi açıldığı o devasa lunaparka götürdü. Dönme dolaplarda çığlı
