Madde 18.2
Kendimi itmek, tamamen koparmak istediğim adamın kolları arasında uyuyakalmak... Bu tam olarak benim, Asya Soylu'nın yapacağı bir işti zaten. Yükselenim ikizler olmalıydı, bu kadar kararsızlık ve kendini bilmezlik bana göre bile fazlaydı ya hu. Birkaç dakikadır gözlerim aralıktı ama kıpırdayamıyordum. Uyuduğumda onun kolları arasındaydım ama yatmıyorduk. Şimdi ise koltuğa yayılmış bir vaziyetteydik ve resmen üstünde yatıyorum bile diyebilirdim. Kuzey hala uyuyordu, mışıl mışıl. Bunu düzenli nefeslerindeni göğüs hareketlerinden çok rahat anlayabiliyordum. Derin derin uyuyor olmasına rağmen bana sıkıca sarılmaya devam edebiliyordu. Kafamı yavaşça kaldırdım, onun göğsündeydi. Yüzüne bakmak istedim, burnum çenesine sürtmüştü ve o anda kasılıp kalmıştım. Neyse ki uyanmadı, hareket dahi etme
- Yazar
