ON YEDİ BİTMEDEN TÜRKÇE

Listenin son maddelerini kontrol ederken dudaklarımda sinsi bir gülümseme belirdi. Kalemi masanın üzerine bıraktım ve birbirine geçirdiğim parmaklarımı çıtlatarak sandalyede gerindim. Ellerimi başımın üzerinde birbirine vurarak başarımı kendi kendime kutladığımda telefonuma gelen görüntülü aramayla ayağa kalktım. Arda arıyordu, muhtemelen Buse ile birlikteydi ve beni bekliyorlardı. Aramayı yanıtlayarak masadaki üst üste dizilmiş test kitaplarımın önüne sabitledim. Bileğimdeki tokayla saçlarımı toplarken onlara göz ucuyla bakabiliyordum. "Hala çıkmadın mı?" diye sordu Buse, Arda'nın kucağına uzanmıştı. Arda üstten kameraya bakıyordu ama yan olduğu için kafasını çevirmişti.  "Çıkıyorum şimdi." dedim ve saçımı toplamayı bitirdim. Üstümdeki tişörtü çıkarıp crop askılıyla kaldığımda Arda'nın telefona uzandığını gördüm. Yine sahte abicilik oynayacaktı. "Ya niye çıkarıyorsun niye!" "Hava otuz derece!" diye Buse ile aynı anda bağırdık. Bunun üzerine Arda elindeki telefonu düşürdüğünde Buse'nin inlediğini duyarak yüzümü buruşturdum. Telefonu Buse'nin suratına düşürmüştü. Ekran kararmıştı, arada aydınlanıyordu fakat ikisi bir tepinme içinde olduğu net bir şey göremiyordum. "İniyorum şimdi!" diye bağırarak cevap bile beklemeden görüntülü aramayı sonlandırdım. Listeyi alıp katladım, şortumun arka cebine özenle yerleştirdim. Odamdan çıkıp mutfağa yöneldiğimde annemi görmeyi bekledim ama hayır, annem çoktan iş için evden çıkmıştı. Buzdolabına yöneldiğimde üst üste astığı parayı ve notu gördüm. Bugün işe erken gittiğinden, kendime bir şeyler söyleyebileceğimden bahsediyordu.  Kendi kendime göz kırparak notu buruşturup tezgahın üstündeki küçük çöp kutusuna basket attım. Basketim girdiğinde başarı yumruğumu havada savurdum ve parayı cebime sıkıştırdım. Tezgahın üstündeki meyve sepetinden bir elma alıp kapıya yöneldim, spor ayakkabılarımı giyip evden çıktım.  Aşağıya indiğimde sitenin çardağına varmam sadece iki dakikamı almıştı. Büyük bir sitede yaşıyorduk, yaklaşık otuz tane minimal villanın bulunduğu nezih bir yerdi. Ortak çardak, park ve spor alanları vardı. Çocukluğumuzdan beri buradaydık. Arda ve Buse'nin hala tepindiğini gördüğümde yarısını bitirdiğim elmayı kafalarına doğru attım. Elma Arda'nın kafasına çarpıp Buse'nin gözünün üstüne düştüğünde dikkatlerini üzerime çekebilmiştim. Onlar bana bağırmadan önce arka cebimdeki katlı kağıdı çıkardım ve açıp masanın üstüne koydum, elimi üstüne vurdum. "Evet gençler, liste hazır." Buse gözünü ovuşturarak doğruldu ve masadaki listeye uzanıp çekti. Ellerimden destek alarak kendimi tahta masanın üstüne attım, bacağımın tekini üzerine doğru kıvırdım. Arda kafasını, Buse gözünü tutarak listeyi incelemeye koyulduklarında sırıtarak onları izliyordum. Uzun zamandır bu listeyi hazırlıyordum ve onlara göstermemek konusunda epey ısrarcı çıkmıştım.  "Bu..." diyerek ayağa kalktı Buse, Arda ise sessizliğini koruyordu. "Harika bir şey!" Gözleri kocaman oldu ve listeyi kaldırıp havada salladı. "Her şey var, her şey!" Buse çardağın etrafında koşarak listeye olan heyecanını somut bir şekilde gösterirken Arda gözlerini devirmişti. Ben ise sırıtıyordum çünkü ilk maddem; Ebeveynlerimi ikna edip Bodrum'a tatile gitmekti. İlk madde listenin geri kalanı için çok önemliydi, Bodrum'a gitmeden hayallerimi yani bu listeyi gerçekleştiremezdim. Ben on sekiz yaşıma gitmeden önce dilediğim, hayal ettiğim bazı şeyleri yapmak istiyordum. Bence her insanın yapmak isteyeceği, hayalleri dönem dönem ayrılıyordu ve ben on sekizime gelmeden önce yapmak istediklerime çoktan karar vermiştim. Bunca zaman hayallerimin önünde duran birkaç unsur vardı. En büyüğü liseydi, okurken bir şeyler yapmaya çalışmak çok zordu çünkü ben çalışkan bir öğrenci olmak zorundaydım. Gireceğim bir sınav, alacağım iyi bir derece vardı. Şimdi hem lise bitmişti hem de üniversite sınavına girmiştim. Sonuçlar yaklaşık iki ay sonra açıklanacaktı ki bu benim doğum günümden önce oluyordu. O zamana kadar bir şeyleri başarmış, mutlu bir kız olmak istiyordum. Zaten mutluydum, hayatım boyunca beni mutsuz edecek bir olay yaşamamıştım. Çocukluğumdan beri yanımda olan iki arkadaşım vardı, onları canımdan bir parça gibi görüyordum. Annem ve babam benim için birer şanstı, bu zamana dek ne istediysem ellerinden geleni en iyi şekilde yapmışlardı. Hiçbir zaman ne maddi ne de manevi olarak bir sıkıntım, üzüntüm olmamıştı. Hayat bana doğduğum andan beri gülüyordu ve artık ben de ona gülmek istiyordum. Babam inşaat mühendisi, annem ise bir mimardı. İkisi de çalışıyordu ve yaz boyu sadece birer haftalık tatilleri olacaktı. Ben ise onları beklerken evde çürüyecektim, Bodrum tatili benim için fırsattı! Hayatım boyunca asosyal bir kız olmamıştım, Arda ve Buse ile oradan oraya gider, günümüzü gün ederdik. Eh, on yedi yaşında bir kızın yapabildikleri kadar yani. Şimdi daha fazlasını istiyordum, sınav dönemimin bitişini kraliçeler gibi kutlamalıydım. "Hayır anlamıyorum." diye homurdandı Arda. "İstanbul'daki tatil yerleri neyine yetmiyor da listenin başına Bodrum'a tatili ekliyorsun ki? Onu da geçtim, bu liste kadar saçma bir şey yok bunu biliyorsun değil mi?" diye sorarak ellerini uzun saçlarının arasından sertçe geçirdi ve oturduğu yerde yayılarak söylenmeye devam etti. "Başında ben olmazken, daha doğrusu olamazken bu listedeki onca şeyi yapmana izin vermiyorum Asya." Lafı biter bitmez yanı başımızda dikilip garip dans hareketleri yapan ve bizi bütün siteye rezil eden Buse'ye uzandı ve onu çekip çardağa yatırdı. Bir ayağını üstüne bastırıp onu kıstırdı. "Saçma sapan bir liste için kendini rezil etmeyi kes. Bu liste gerçekleşmeyecek. Şimdi o listeyi bana veriyorsun ve doğru düzgün oturuyorsun. Seni kesen her erkeği dövmeye kalksam sitede adam kalmaz." Öfkeyle kurduğu cümleleri bitene kadar Buse ile birlikte nefeslerimizi tutmuştuk. Arda'nın çok sert olmayan ama bizi yeterince zorlayan erkeklik kuralları vardı. Bunlar; Yanımdayken erkeklerle göz teması kurmak yok, ben yokken de kurmak yok, üniversite kazanıp bitirene kadar sevgili yapmak yok, bensiz pijama partisi vermek yok, yakışıklı erkek arkadaşlarıma sulanmak yok, fazla güzel giyinmek yok vesaire... Tabii ki de bunların hiçbirine ayak uydurmuyorduk. O da bunun farkındaydı ama çaktırmıyordu. İkimiz de birçok defa pijama partisi vermiştik, defalarca kez erkeklerle kesişmiştik ve sevgililerimiz olmuştu, çoğu da onun bahsettiği yakışıklı arkadaşlarıydı. Her defasında güzel giyinirdik ve her defasında bize söylenmek için bir yer arasa da başarısız olurdu. Arda'nın bu öfkeli, sert erkek tavırları kısa süreliydi. O da farkındaydı söylediklerinin birinin bile gerçekleşmeyeceğini ama işte çenesini tutamıyordu.  Arda, Buse'nin elindeki listeyi almaya çalıştığını fark ettiğimde hemen masanın üstünden atladım ve Arda'nın sırtına doğru atladım. Arda'yı geriye doğru çekmeye çalıştığımda elleri Buse'den çekildi ve benim kollarıma tutundu. Buse hemen Arda'nın altından sürünerek çıktı ve kağıdı sutyeninin içine sıkıştırdı. Listemin güvende olduğunu anladığımda Arda'nın boynuna kenetlediğim ellerimi geri çektim. Arda sırtından ineceğimi anlamış olacak ki bir anda ayağa kalktı ve ben yeniden ona tutunmak zorunda kaldım. "Arda!" diye düşme korkusuyla bağırdım. "Ne yapıyorsun?" Arda bir anda koşmaya başladığında benim korku dolu çığlıklarım bütün siteyi inletecek kadar yüksekti. Bir süre sonra korkmayı bırakıp gülmeye ve yüzüme çarpan sıcak rüzgara kollarımı açmaya başladım. Her kavgamızın, anlaşmazlığımızın sonu bir şekilde eğlenceye bağlanırdı. Amma velakin bu eğlence artık sığ olmaktan çıkmalıydı. Bir an önce listeye başlamalıydım. Hem de bu geceki ikna operasyonunda!