Asena’nın doğduğu gün Cihangir ve benim için evliliğimiz boyunca yaşadığımız en farklı deneyimdi. Artık iki kişi değildik, ikimizin ortak parçası kızımız vardı artık. Cihangir dönüp dolaşıp beşiğin başına gidiyor ve Asena Çiçek’i seyrediyordu. Sonra bana bakıp,
‘’Bahar, rüyada değilim değil mi? Şunun güzelliğine, minikliğine baksana?’’ gibi şeyler söylüyor ve heyecanıyla beni de güldürüyordu. Aynurlar ziyaretime geldiklerinde Cihangir bir süreliğine beni Aynur’a emanet edip Gürkan abiyle çıktı. Bir saat falan ortalarda görünmediler. Sonra geldiklerinde elinde kocaman bir çiçek ve küçük bir hediye kutusu vardı.
‘’Ooo Cihangir Bey neler getirmiş?’’ dedi Aynur şaşırarak.
‘’Dur utandırama adamı, ilk çocuğu daha.’’ dedi Gürkan da gülerek.
‘’İlk son fark etmeyecek, Bahar bana çocuk versin ye
