‘’Bahar! Emin misin?’’ Cihangir bir an şaşalamıştı. Sancı kasıklarımı yakıyordu, nefesim kesiliyordu.
‘’Geliyor! Emi- eminim!’’
‘’Geliyorum, çıktık yola az önce. Gürkan’ı arıyorum hemen, seni hastaneye yetiştirsin.’’ Acıyla nefes alıp verirken,
‘’Tamam.’’ dedim. Sancı azalmaya başladığında üstüme düzgün bir şeyler giymeye çalıştım. Aynur aradı o sırada ve,
‘’Bahar, Gürkan abin geliyor canım az sonra. Nasılsın? Çantan hazır mı?’’
‘’Sancı gelip gidiyor Aynur. Üstüm değiştiriyorum, çantam hazırdı evet.’’
‘’Tamam canım, sakin kal, Gürkan gelip çantanı alacak, birlikte inersiniz arabaya. Keşke gelebilseydim seninle.’’ dedi kaygılı bir sesle.
‘’Cihangir de geliyor, sen beni düşünme.’’
Telefonu kapatırken sancı kasıklarımda dolaşıyordu ve tekrar artacak diye korkuyordum. İçerideki harek
