Defne AYGÜN
Telefonumun ısrarcı sesiyle uykum bölümdü. Kim bu meymenetsiz ya? Arkamı dönüp açmamaya karar verdim.
“Bak şu telefona Defne.” Balın’ın mızmızlanmasıyla arkama uzandım.
Telefonu sehpanın üzerinde bulup açtım ve;
“Her kimsen uyuyorum beni rahat bırak!” Diye tersledim.
“Turuncu güzelim.” Yekta’nın sesini duyduğumda gözlerimi hemen açtım.
Ekrana baktığımda adını gördüm. Ah salak Defne! Baksana telefonuna.
“Yekta.” Dediğimde kahkaha attı.
“Günaydın uyuyan turuncu güzelim.” Dediğinde bende güldüm.
“Günaydın canım. Kusuruma bakma uyku sersemi ne yaptığımı bilmiyorum.”
“Sorun değil güzelim. Uyuduğunu tahmin ettim ve uyandırmak için aradım.” Dediğinde kaşlarımı çattım.
“Ya Yekta bari Pazar günü rahat bırak beni. Zaten yarın iş var.”
“Olmaz güzelim. Kalk ve hazırlan seni alm
