Balın YILMAZ
Telefonumun sesiyle uykumdan uyandım. Sehpanın üzerindeki telefonuma uzanırken gülümsedim.
“Efendim.”
“Günaydın güzelim.” Sevgilimin sesi ile gülümsemem genişledi.
“Günaydın sevgilim.” Mirza her sabah kalkma saatimde arıyor beni.
Güne ilk benimle başla diyor. Bense bu haline mest oluyorum.
“Bebeğim hazırlan da gelip seni alayım, kahvaltı edelim.”
“Aşkım zaten hemen hemen her sabah seninle kahvaltı ediyorum. Bırak da bugün de kızlarla olayım.” Dediğimde homurdandı.
“Ama zaten bugün Cuma. İki gün seni göremeyeceğim.” Dediğinde gözlerimi devirdim.
“Aşkım sanki hafta sonu görüşmüyormuşuz gibi konuşma.” Dediğimde kahkaha attı.
Gülüşünü sevdiğim adam. Keşke yanımda olsaydın da görebilseydim aşığı olduğum gülümsemeni, öpebilseydim gülümsemenden.
“Seni her dakika özlüyorsam
