Alaz SARPER
Antalya’dan söneli bir hafta olmuştu ve ben okyanusumu görememiştim. Gece kulübüne gittiğimiz akşam göreceğim diye çok sevinmiştim ama yine elim boş dönmüştüm. Üzerinden iki gün daha geçmişti ama hala ortalıkta yoktu.
Hatta dün iş çıkışı sapık gibi Balın ve Defne’yi takip edip evlerini öğrenmiştim. Bütün gece arabada bekledim ama yoktu. Ne dışarı çıktı ne de cama. Sabah güneş doğunca umutsuzca eve geçip bir duş aldım ve işe geldim.
Neredesin be okyanus? Nereye kayboldun? Neden bu kadar kaçıyorsun benden? Düşüncelerime daha fazla dayanamayıp hırsla çıktım odamdan. Bir üst kata çıkıp direk Balın’ın odasına yöneldim.
Kapıyı tıklattığımda Balın;
“Girin.” Diye seslendi.
Derin bir nefes alıp içeri girdim. Beni gördüğü an ayağa kalktı.
“Hoş geldiniz Alaz bey buyurun.”
“Balın s
