Ölüm Meleği

SON SÖZ

-3 Ay Sonra-

“Kate! Aradığım insan. İşte buradasın!”

Ortak salonda oturmuş, çalışma masalarından birinde kamplarla ilgili raporları inceliyordum.

Masa başı işleri bana göre değildi ama 3 ay önce ruh avcılarının nesli tükenmiş ve biz de masa başı işlerine mahkûm olmuştuk.

Yine saçma sapan raporların arasında kaybolduğum bir anda Lord Austin içeri girmiş ve günümü renklendirmişti. Beni mi aradığını söylemişti o?

“Neden beni arıyorsun ki? Charlotte sonunda seni terk etti öyle değil mi?”

Çalışma masasının önünde ki koltuklardan birine oturdu ve bana o kibirli gülümsemelerinden birini gönderdi.

“Beni elinden kaçırdığın için pişman olduğunu ve kendini beğenmiş sevgilin yerine beni tercih edeceğini biliyorum Katharina ama Charlotte ve ben iyiyiz. Bunun seni üzdüğünü biliyorum ama iyiyiz”