"Sadece...32...Gün..."
"İnsanlar çok kaba olabiliyor küçük kız, çünkü kendilerinin hiçbir vasfı yok." Araba eski bir inşaat alanında durduğunda gergince etrafa baktım. "Mimi burası pek tekin bir yere benzemiyor." dediğimde ekranda bir gülücük çıktı. "İstersen geri dönebiliriz." dediğinde başımı iki yana salladım. "Hayır, geri dönmeyeceğim. Lui yardım edeceğini söyledi. Yardım etmeli." diyerek arabanın kapısını açtım ve sırt çantamı sol omzuma atıp başımı geriye yatırdım. Ben güçlüyüm...ben güçlüyüm...ben güçlüyüm... Adımlarım kendimden emin bir hâldeyken hızlıca içeri girdiğimde Lui'nin ateş etmesiyle patlayan bir camın sesi dizlerimin üzerine çöküp ellerimle başımı kapatmama sebep oldu. Çığlık atmış, sürüne sürüne uzaklaşmaya çalıştığım sıra biri ensemden tutup beni durdu. Kendimi ileri ittirip kurtu
- Yazar
