"Sadece...33...Gün..."
"İnsan sevince değil, büyüdükçe acizleşiyor..." Alt dudağımı ısırıp başımı sağa doğru yatırdım. Kırmızı nokta... Başımı sola doğru eğip gözlerimi kısarak baktım. Yanıp sönüyor... Kafamı bu kez de geriye atarak baktım. Olduğu yerde... Kendi içimde uzun düşüncelere dalmışken birinin araba camına tıklatmasıyla korkuyla geri çekildim. Telaşla etrafa bakıp cama döndüğüm Lui gülerek elindeki poşetleri havada salladı. Anlamayarak etrafa baktım. Neden elindeki poşetlerle sırıttı? Arabanın kapısı otomatik olarak açılınca kaşlarını havaya kaldırdı ve bir iki adım geri çekildi. "That was cool."(bu havalıydı.) diyerek kapıya baktı ve sonrasında içeri girdi. Arka koltukta yan yana oturuyorduk artık. İstese beni öldürebilir ama...sol elimi kaldırıp tırnaklarımdaki kırmızı gülleri saydım hızlıca..
- Yazar
