"Sadece...34...Gün..."
"İnsan mı kötülüğü yarattı yoksa insan mı kötülükten yaratıldı küçük kız?" Dilimi üst dişlerimin üstünde gezdirip derince nefes verdim. Artık duş almam gerekiyordu. İğrenç bir vaziyetteydim. Bir bok çuvalı gibi kokuyordum ve benzin istasyonlarındaki tuvaletlere girmekten midem bulanmıştı. Arabanın içinde dura dura, kendi verdiğim oksijeni geri almaktan, kafam resmen güzel olmuştu. Oksijen ve biraz abur cubur ile kafayı buluyordum. Mimi ise USB'yi arabanın tabletine soktuğumdan beri yoktu. İki seçenek vardı; Ya çok fazla şey bulmuş ve nereden başlayacağını bilmiyordu ya da hiçbir şey bulamamıştı bu yüzden konuşamıyordu. İkincisi daha muhtemel sanki. Arka koltukta uzanmış çıplak ayaklarımı açık pencereden dışarı çıkartmıştım. Ayaklarımın da nefes almaya ihtiyacı var. Sıkıntı ile
- Yazar
