Okuduğu kitabı bir kenara bırakarak gözlüğünü çıkardı. Saatlerce kitap okuyordu. Artık biraz dinlenmesinin zamanı gelmişti. Günü genellikle bu şekilde geçiyordu Yusuf Bey'in. Sabah erkenden kalktıktan sonra, temiz havada yürüyüş yapmayı, arkasından eşiyle uzun süren bir kahvaltı keyfini kendisine alışkanlık haline getirmişti. Artık genç değildi Yusuf Bey. Geçip giden günlerin ömründen götürdüğünün farkındaydı. Bu nedenle yıllarca kendisinden esirgediği şeyleri yapmaya başlamıştı artık. En çok kitap okurken huzur buluyordu. Çünkü canını sıkan her şeyi bir süreliğine de olsa unutabiliyordu. Kızını düşünmüyordu.
Hayal’i en son bir hastane odasında görmüştü. Kızına Arda’yı bırakmasını şart koşarken hiç olmadığı kadar ciddiydi. Ama Hayal onu sonsuz bir hayal kırıklığına uğratmıştı. Ailesini bi
