Hırsla zarfı açtı ve mektubu okumaya başladı. Her okuduğu satırla kaşları daha çok çatıldı. Daha çok gerildi ve daha çok öfkelendi. Ne olursa olsun okudukları hiç hoşuna gitmemişti.
"Giray...
Bu mektubu aldığında yüzünün alacağı şekli tahmin edebiliyorum. Okuduklarından memnun kalmayacağını da biliyorum. Yinede bunu yapmak zorundayım.
Ilk önce sana içimi dökmekle başlamak istiyorum aslında. Biz seninle birbirine dost iki ailenin çocukları olarak büyüdük, ama ne tuhaftır ki Meriç ve Arda’yla olduğumuz kadar, seninle hiç yakın olamadık biz. Çünkü sen bizimle vakit geçirmezdin. Bizimle birlikte yaptığımız çocukluklara gülmezdin. Çünkü sen en ciddi olanımızdın. Daima ağır başlı ve kendinden emin biri oldun sen.
Seni tanımam için bir şey yapmadan karın olmamı istedin benden. Belki başlarda
