Arabasını şirkete doğru sürerken Mustafa Bey’in söyleyeceklerini içten içe çok merak ediyordu. Hayal’in yerini ya bulmuştu, ya da bulmaya çok yaklaşmıştı. "Umarım bulmuşsundur," diye mırıldandı. Dün gece olanlardan sonra bile aklı hâlâ Hayal’i bulup, ona çektirdiklerinin hesabını sormaktaydı. Onu eve döndürmeyi nasıl başaracağını da bilemiyordu üstelik. Zorla götürse, birşekilde yine kaçardı. Sonra birde Hande vardı. Elini sıkıntıyla saçlarının arasından geçirdi. Hayal, Hande’yi ve bebeği öğrendiği anda, yine ayrılmak isteyecekti. Bu saatten sonra bu evlilikten bir şeyler bekleyip beklememesi gerektiğini de bilmiyordu aslında. Ama kabullenemiyordu işte bazı şeyleri. Hayal’in ayrılmak istemesini kabullenemiyordu. En çokta onun aklının başka bir adamda olmasını sindiremiyordu içine. Ne olurs
