Uzay Heykelci;
Son kavgamızı etmiştik ama bu sefer ikimizde geri adım atacak gibi durmuyorduk. Beni kırmıştı. Ben de onu kırmıştım. Eşittik bu konuda. İstiyordum. Ondan ve benden bir parça. Bizim olan, bize benzeyen. Bizim büyüteceğimiz. İstediği kadar karşı çıkabilirdi. İnanıyordum, sevecekti. Kendi kanından, canından bir parçayı kim sevmezdi ki? Kim kabullenmezdi? Bebek istiyorsam evlilik tarihini biraz ileriye atacağımızı söylediğinde gerçekten üzülmüş, kırılmış ve sinirlenmiştim. Evlilik olayını ortaya ben atmıştım kabul ediyorum ama istemediğini açıkça söyleyebilirdi. Kendini hazır hissetmediğini, erken olduğunu. Ama o zaman da evlenme teklifi etmeyecekti. Bana ümit veriyor ardından da istemiyorum diyordu. Aklım karışmıştı. Ağlamak istiyor ama ağlayamıyor, peşinden gidip özür dilemek
