"Bu dersler beni öldürecek." Kendimi yere attığımda gülerek yanımdan geçti Adin. "Nereye be?"
Arkasını döndü. "Toplantı var."
"Tamam."
O giderken Dora şaşkınca yanıma oturdu. "Bu da neydi?"
"Hangisi?"
"Az önceki işte. Hesap mı verdi o sana?"
"Ha o." dedim umursamaz bir tavırla çimenlerin üzerine kendimi sırtüstü bırakırken. "Öyleydi sanırım."
"Neden?"
"Evimin direği olarak dizginleri ele alma zamanımın geldiğini düşündüm." dediğimde kahkaha attı.
"Yok. Ben çözemiyorum sizi."
"Biz de çözemiyoruz bence. Bırak bağlı kalsın." dedim gülümseyerek.
"Hazır Adin kesin yokken, ben gideyim." Hiç kıpırdamadan elimi kaldırdım ve gözlerimi kapattım. "Bana hesap sormayacak mısın, aşk olsun? Kırıldım."
"Loka'yı gözlerim kapalı da hissedebiliyorum. Sağ tarafta."
"Oha!"
"Kır dizini otur ev
