Uyandığımda yatağın üzerindeki kıyafetleri gördüm. Saçma sapan gece elbisesi gibi bir şeydi. Ve havaya bakınca gerçekten de karanlık olduğunu fark ettim. Sonra içeriye Dora girdi ve "Uyanmışsın." dedi sevinçle. "Hadi giyin."
"Neden?"
"Hadi ama. Güven bana birazcık."
"En son böyle bir şey giydirdiğinde ölmüştüm. Pek güven vermiyor olman benim suçum olmamalı." Kahkaha atıp elbiseyi yatağın üzerinden alarak bana uzattı hevesle.
Üstümü değiştirip saçlarımı Dora'ya emanet ettim ve odadan çıktım.
"Çok özür dilerim ama, oha!" dediğimde Dora gülümseyerek bana baktı.
"Daha hiçbir şey görmedin, inan bana." Devasa bir şatonun içindeydik. Bir Vlad Drakula filminin çekiminde gibi hissettim kendimi.
"Devamı da mı var?"
"Dışarı da mı? Evet. Ama ben alt kattan bahsediyordum." diyerek elimi tutu
