Ağlamaya başladığım sırada Yağız kapının önüne geldi ve kapıyı tıklattı. "Lütfen sakin ol. Bana kapıyı açar mısın? Bak konuşalım, ayrılmamıza falan gerek yok... Bunu yapan kişiler senin ailene veya Ferhat'a zarar vermek için yapmadılar. Onların esas derdi benimle..." dedi.
O anda hıçkırıklarıma bir ara verip konuşmaya zorladım kendimi.
" Biliyorum bunların hepsini biliyorum... Zaten sorun da bu ya, ben bu dünyaya ait birisi değilim. Onlar sana zarar vermek için benim oğluma zarar bile verebilirler. Bu sadece bir uyarıydı. Ben sana bunu söylemeye çalışıyorum. Biz ikimiz zaten bir geleceğe sahip değiliz. Çok üzücü bir gerçek ama ben bunu en başından görmeliydim. Hatayı ben yaptım. Sana göre çok daha tecrübe sahibi olan benim... Nen bu işe en başından dur demeliydim... " dedim.
O anda sesi
