Seymen Iklim’e ulaşamamanın çaresizliğiyle delirmek üzereydi,aklına herşey geliyordu,hemen uçak bileti bulsa, altı yedi saati bulurdu Kıbrıs’a inmesi, ne yapacağını bilemez şekilde odanın içinde dolaşıyordu.
Telefon çalmaya başlayınca,heyecandan elleri titredi ama beklediği arama değildi,Ezgi arıyordu büyük ihtimalle Iklim’e ulaşamamıştı,evet Ezgi diye açtı telefonu ,karşıdan gelen ağlama sesi beni anlık bir krize sokmuştu Seymen’i bir şey olmuştu.
Kendime hakim olamadan yüksek bir sesle, “Ne oldu,neden ağlıyorsun böyle” diyebildi,
Hıçkırıklarının arasından kesik kesik çıkan sesiyle ‘Tarık hastaneden kaçmış,İklim’e ulaşamıyorum’ diyebildi.
Beyninde şimşekler çaktı,onun nasıl bir pislik olduğunu biliyordu.
İzmir’de tarık hakkında Ahmet abinin yaptığı konuşma aklıma geldi “İklime çok
