İklim’den
Bütün hayallerimi umutlarım bitmişken tekrardan nefes almaya başlamıştım.
Hayat her şeye rağmen yaşamaya değiyordu,ve ben hayatımın en değerli bölümünü yaşıyordum.
Bir tarafta dedem bir tarafta Seymen mutlu olmam için ellerinden geleni yapıyorlardı.
Tarık’la yaşadığımız o tarihsiz olayların üzerinden tam bir ay geçmişti.
Seymen artık dönmeyeceğini beni bir saniye bile yalnız birakmayacagini söylemişti.
Bir sabah kahvaltıdan sonra, “sana bir teklifim var aşkım, dönelim ülkemize hangi şehir hangi kasaba hangi köy nereye istersen orada yaşamaya hazırım, biliyorum okulun henüz bitmedi ama bu kadar servetin içerisinde, birbirimize geç kaldığımız artık yeter ne dersin? İstersen kendi hastanemizi dahi açabiliriz” gözleri hiç parlayarak yaptığı bu teklif ne zamandır hayalini kurduğ
