Karun, arabayı siteye birkaç sokak kala sağa çekip durdurdu. Motorun sesi sustuğunda, arkadaki üçlü—Ozan, Noyan ve Duru—birbirlerine kısa bakışlar attı. Noyan göz ucuyla Karun’a döndü, sesi biraz sertti:
“Niye durduk?”
Karun cevap vermedi. Onun yerine yan koltuktaki Taçmin’e döndü. Gözleri, kadının ellerine kilitlendi. Ses tonu birden sertleşti:
“Kendini yolmayı keser misin?”
Taçmin irkildi. Kaşlarının arasında toplanmış düşüncelerden sıyrılırken şaşkınlıkla Karun’a baktı.
“B-ben mi?” dedi kekeleyerek.
Karun başını hafif yana eğdi, kaşları çatılıydı. “Evet sen. Kucağın saç dolmuş.”
Taçmin başını eğdiğinde siyah elbisesinin üstünü kaplayan sarı saç tellerini fark etti. Parmaklarını saç uçlarına dolamış, bir kısmını istemsizce kopartmıştı. Derin bir utançla elini çekti.
“Bak,” dedi K
